Liturgie en rituelen zijn een belangrijke bron voor de geleefde spiritualiteit. Zij geven voeding en richting aan spirituele processen. Dit laat de geschiedenis van de liturgische spiritualiteit duidelijk zien, niet alleen binnen het christendom, maar evengoed binnen het jodendom, de Islam en de andere grote spirituele tradities.
Doelstelling van het onderzoek is: liturgische teksten en rituelen te beschrijven en te interpreteren als modellen die constituerend zijn voor de vorming van het spirituele bewustzijn.
Het onderzoek van het Titus Brandsma Instituut beperkt zich tot de liturgische spiritualiteit binnen de christelijke tradities, in verleden en heden.
De methodische aanpak sluit uiteraard literair-historisch onderzoek in, maar richt zich in het bijzonder op de liturgie als architectonische vorm die mensen begeleidt op hun geestelijke weg (het mystagogisch gezichtspunt).
|
|
Projecten
Participatio actuosa
Uitvoerder: Ad de Keyzer
In de twee belangrijkste liturgische momenten – de eucharistie en het getijdengebed – speelt de toe-eigening van het woord door het volk een centrale rol. De aandacht richt zich hierbij vooral op de tekstvoltrekking van de psalmen, omdat zij paradigmatisch zijn voor het liturgisch bidden. In Onderwijs- cursus- en vormingswerk zijn in 2009 verschillende aspecten hiervan onderzocht: de muziek, de zegging, de vorm, het liturgisch moment van deze tekstvoltrekking, en vervolgens in een boekdeel bescrhreven.
De strijdende en pelgrimerende kerk
Uitvoerder: Charles Caspers
Begin 2009 is een nieuw project gestart dat vervolgens is gebundeld met enkele nog lopende projecten. Binnen dit ‘koepelproject’gaat vanaf begin 2009 de meeste aandacht uit naar onderzoek naar de heilshistorische symboliek van van liturgische feesten.
– In het onderzoek naar de heilshistorische symboliek van de liturgische feesten concentreert de aandacht zich op het feest van Allerheiligen, en de weerslag daarvan in geestelijke geschriften, meer bijzonder het werk van Thomas van Kempen.
– Samen met L. Van Tongeren en I. de Loos (†, Liturgisch Instituut, UvT) wordt een bundel vervaardigd over de betekenis van libri ordinarii als cultuurhistorische bron. Het aandeel van het Instituutsonderzoek gaat vooral over de weerspiegeling van de heilsgeschiedenis in het liturgisch jaar.
|
