Home » Blog » Kijkje in de keuken van Ad Poirters

Kijkje in de keuken van Ad Poirters

‘Mijn belangrijkste werk aan het TBI bestaat voornamelijk uit onderzoek naar Nederlandse vertalingen van De imitatione Christi van Thomas van Kempen. In 2021 is het 550 jaar geleden dat Thomas overleden is; voor die gelegenheid zijn we samen met de faculteiten een internationaal congres aan het organiseren. Ook leggen Hans Kienhorst en ik op dit moment de laatste hand aan ons boek over de middeleeuwse handschriften en vroege drukken van de zusters van Soeterbeeck in Deursen, het laatste klooster in Nederland dat rechtstreeks voort is gekomen uit de Moderne Devotie.’

Wat heeft corona voor jou verandert?
‘Vanaf mei zou ik een collegereeks verzorgen rond de veelvormige receptie van de Navolging van Christus in de Nederlanden, door katholieken en protestanten, als kerkboek en als mystieke tekst. Die cursus kan niet doorgaan op dat moment. Ook een lezing die ik zou verzorgen voor het Geert Groote Huis in Deventer moet helaas verplaatst worden.’

Kan je je werk thuis doen? Of doe je ander werk?
‘Nieuw onderzoek kan ik thuis eigenlijk niet doen. Ik werk veel met oude boeken, die alleen in de Leeszaal Bijzondere Collecties van de UB geraadpleegd kunnen worden. Ook moet ik op een gemiddelde dag best een aantal keren naar de bibliotheek lopen om een modern werk te raadplegen. Dat gaat nu natuurlijk niet.’

‘Gelukkig is er genoeg ander werk dat ik wel thuis kan doen. Op dit moment ben ik bijvoorbeeld samen met collega’s bezig met het redigeren van artikelen voor twee congresbundels, een over Thomas van Kempen en een naar aanleiding van het congres Mysticism and/as Love Theory van vorig jaar. En het boek over de historische bibliotheek van Soeterbeeck moet herzien en afgerond worden.’

Letterlijk een kijkje in de keuken van Ad Poirters

Wat mis je het meest nu je thuiswerkt?’

‘De sociale contacten en het gemak waarmee je bij collega’s kunt binnenlopen om iets te bespreken.’

Zijn er ook ‘voordelen’ aan het thuiswerken?
‘Het scheelt tijd en energie om de reis naar het werk, hoe kort die voor mij ook is, niet te hoeven maken. Omdat mijn vriendin en ik geen kinderen hebben, is het thuis bovendien lekker rustig.’

Wat zouden we kunnen leren uit deze crisis?
‘Grotere waardering voor de mensen die de ‘vitale beroepen’ uitoefenen, en dat een eenvoudiger leven in een lager tempo misschien zo gek nog niet is.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *